Eén van de thema's waar iedereen eens mee te maken krijgt is 'angst'. In vele vormen duikt het op en meestal bij verassing. Zó ongemerkt en natuurlijk dat we het vaak niet eens beseffen. Angst is een ingrediënt in het recept van ons leven dat zich bij tijd en wijle naar de voorgrond wringt en ons behoorlijk uit evenwicht kan brengen..

Alles gaat voorspoedig en we hebben alles goed in de hand: weloverwogen en koersend op een goede mix van gevoel en verstand. Er kan ons eigenlijk niets meer gebeuren. En dan ineens die enorme tegenslag: een ernstige ziekte, een faillissement, een ongeval, een ramp..
Ineens zijn alle zekerheden niet zo zeker meer. In plaats daarvan zijn het vele vragen die zich op de voorgrond plaatsen, vragen zonder duidelijk antwoord, de angst is geboren: Hoe kan dit nu gebeuren, ik heb toch altijd goed geleefd..?, Hoe gaat het verder..?, Komt het nog goed..?, En als het niet meer goed komt, hoe moet het dan met..?, Wat heb ik nu verkeerd gedaan..?, Waaraan heb ik dit verdiend..?

Vele vragen passeren de revue en er wordt koortsachtig naar een oorzaak gezocht. Tenslotte moet het toch door iets of iemand komen dat we in deze ellendige situatie verzeild zijn. Op zo'n moment beseffen we meestal niet dat tegenslag óók een plaats moet hebben in onze levensreis. En dat voorspoed slechts kan bestaan bij de gratie van tegenspoed. Meestal vinden we wel een reden of een aanknopingspunt voor ons ongemak en daarmee krijgt het dan toch een plaats die voor ons te begrijpen is. Maar vrede ermee hebben is weer een heel ander onderwerp. Laat staan het vertrouwen dat er misschien wel weer een einde aan komt. Vooral bij ziekten of kwalen speelt de onzekerheid vaak een grote rol omdat lichamelijk welzijn toch een van de hoofdpunten in ons stoffelijke bestaan is. De angst die dan ontstaat gaat bij velen gemakkelijk een eigen leven leiden en kan daarmee tot buitensporige proporties groeien. Angst krijgt dan een hoofdrol in het leven en belemmert ons in het hervinden van ons evenwicht, geestelijk en lichamelijk, voor zover we dat kunnen scheiden.