|
|
Opgetekend: 6 juni 2005..
Heeft de mensheid wel eens stil
gestaan, hoe intens kostbaar het leven is..
Met alle wijsheid en kracht die zij hebben verworven om steeds
een nieuwe dag te beginnen. Vele klokken luiden in de bergen. De
mens loopt in de diepe dalen. De zuivere tonen schallen door de
lucht, blijheid van zich af stralend. Water om je aan te laven,
stromende rivieren, uitgestrekte bossen, een rijkdom aan natuur.
Eeuwenoude bomen die nog steeds voortleven.
Heeft de mensheid hier wel eens bij stil gestaan, hoe kwetsbaar
en klein de mens is..
In deze zuivere en grootse natuur waar men van alles mag
genieten, zo mooi is alles geschapen. De natuur als een mooi
schilderij, de mens als een evenbeeld van het allerhoogste.
Allen een zuivere energie..
Ja, daar heeft u als mens vast wel eens bij stil gestaan en
beseft hoe intens blij men is met 't leven, alles wat leeft,
ademt en groeit.
En de geest leeft in ons voort.. |
 |
|
|
