|
|
Opgetekend: 14 oktober 2002..
Het beloofde land waar men lange
tijd naar zocht en in de eeuwen aangegeven is, heeft zijn betekenis al lang verloren.
De mensheid heeft er zijn eigen etiket opgeplakt.
Het beloofde land is een droom geworden.
Vele ruzies en oorlogen zijn daaruit ontstaan, grote leiders omgebracht.
Uiteindelijk is er voor een ieder die wil geloven
op deze aarde een beloofde land.
Het vertegenwoordigt een plaatsje in het grote 'Al'.
Wij mogen er zijn.
Wij mogen wonen op Gods aarde.
Wij mogen leren omgaan met ziekte, verdriet, plagen en vooral pijn.
Alles komt op onze weg, met de belofte dat wij daardoor mogen leren
en sterke persoonlijkheden worden.
En op het einde van de rit komt pas het beloofde land.
Geen geruzie over een bepaald gebied op de landkaart.
Geen voorkeursposities omdat dat nu eenmaal opgetekend staat, nee geen rivieren die splitsen en stemmen die u wijzen.
Ieder mens wordt geleid en hoort de stem diep binnen in zich.
Wie wil horen, kan mij volgen.
Een weg, een levensweg met diepe aspecten met hulp van het allerhoogste,
die u feilloos de weg zal leiden naar het voor u beloofde land.
Een weg naar Gene zijde waar u mag leren en liefde, vooral zuivere liefde, mag voelen.
Dan behoort u tot het beloofde volk die zich mag laten koesteren.
Niet voor een bepaalde groep, maar voor allen die van goede wil zijn.
Laat het land van Bethlehem een geboorteplaats worden voor allen
met zuivere vrede in hun hart.
Dan zal de klaagmuur een symbool worden
van de dankbaarheid dat de mens mag voelen.
En zullen de volken niet meer twisten en worden des broeders hoeder.
|
|
 |
|
Zonder aanzien des persoon kan de mens samenleven. En begint er een
lange reeks pogingen, om na lange tijd
vrede in ons hart te voelen.
Dan pas zal de geboorte stad van Jezus vrucht dragen
en in ieder van ons een zaadje planten.
Dit is de wens die wij u kenbaar wilden maken en u brengt naar 'uw' beloofde land..
|
|
|
