|
|
Opgetekend: 5
juli 2007..
Een jong eendje, drijvend in het vuile water..
Eens was het schoon en rein en rook het als een pasgeborene.
Door de jaren werden de vleugels besmeurd. Hij werd ook zóveel
alleen gelaten, zó weinig zorg aan besteed..
Stil was hij aan het dwalen. Het water voelde niet meer zo
prettig en hij werd zo vaak lastig gevallen. In stilte probeerde
hij zijn veren te poetsen. Sommige stukken zaten door de
opgelopen schade vastgeplakt. Weggekropen in het riet dacht hij
na over zijn leven.
Waarom is alles zo moeilijk?
Ik werd toch blank geboren?
Mijn zieltje is toch rein?
Waarom lukt niet alles?
Maar hij rechtte zijn vleugels en schudde zich uit. En vol
zelfvertrouwen zwom hij verder. Hij mocht er immers óók zijn.
En met een schuin oog keek hij naar boven en vroeg zich af of
hij ook nog een kind was van het grote geheel..
Ja lieve eend, juist door al deze beproevingen heb je je plaats
dubbel en dwars verdiend. Zwem gerust in jouw baan..
|
 |
|
|
