|
|
Opgetekend: 15
april 2009..
Een klein pluisje, opgetild door de wind.
Op weg naar onbekende oorden.
Voortslepend in het geheel.
Een mens op de aarde, deinend tussen gevoel en verstand. Vaak
hopeloos de weg kwijt en verdrietig om er niet meer uit te
kunnen komen.
De kracht van het grote geheel verplaatst alle elementen. De
mensheid wordt evengoed opgetild, om daarna weer hard op de
grond te belanden.
Geen helpende handen, men staat er alleen voor. De mens wordt
heen en weer geslingerd, vaak heel radeloos.
Maar aardse mens, je kunt deze strijd niet winnen. Verbind je
maar met dat pluisje en laat je volledig leiden. Dan komt er
weer vaste grond onder de voeten.
Geef je maar totaal over en je komt daar terecht waar men je
graag wil hebben.
Zweef maar als een pluisje, en alle zorgen zullen verdwijnen.. |
 |
|
|
