|
|
Opgetekend: 17 oktober
2002...
Duizenden bloemen, in de meest zuivere uiteenlopende kleuren, sieren de muren van het prachtige kasteel.
Als in een droom, een droom uit duizend en één nacht.
Duizenden mensen op weg, de weg langs bergen en ravijnen.
Omhoog, als laatste de berg naar het kasteel, waar de muren beslagen zijn met puur goud.
De weg, de enige weg naar voltooiing, waar de tafels staan opgediend met het zuiverste kristal.
De fonkelende rode wijnen, muziek als uit een sprookje.
De paarden staan aan de hekken.
De heerlijkste geuren verspreiden zich uit de keuken.
De prins staat te wachten op zijn prinses.
Velen zijn halverwege de berg gestopt of hebben andere haltes genomen.
Alleen zij die doordrongen waren van wijsheid en die een onmetelijke
wilskracht bezitten
hebben de poort durven betreden.
Een weg met duizenden naalden, kapotte ledematen, verwarde hoofden.
Maar een innerlijke richtingaanwijzer om daar aan te komen waar de droom is opgestart.
Een droom uit duizend en één nacht.
De prins begeleidt zijn gemalin om nieuwe paden te betreden.
Zie hun staan in hun gouden kleed, doordrongen van een zuivere kracht.
Om samen te mogen gaan op zuivere tonen van het hemelrijk.
En duizenden ogen volgen en voelen de spirit om ook zo ver te komen.
Geen berg te hoog, geen ravijn te diep, allen proberen ook door te lopen.
De innerlijke weg die leidt naar totale bevrijding. |
|
|
