|
|
Opgetekend:
23 februari 2006..
Een dunne lijn, versierd met ragfijne
bloemetjes, een tulen waas er omheen, hangt feestelijk in de
lucht te wapperen.
Vanuit de uitkijktoren spiedt men rond. De reizigers zijn op weg
naar 't eindpunt. Na zovele eeuwen strompelen ze op het laatste
eindje.
De buideltassen van leer vertonen scheuren. De jassen voor de
koude tot op de draad versleten. De haren pieken langs het
hoofd. Maar de schouders rechtop, vastberaden om er te komen.
Deze taak wordt volbracht, al zullen ze hun leven er voor moeten
geven.
Komen ze er al aan..?
Zijn ze al in aantocht..?
Moeten wij al op de trompet blazen..?
Er wordt op hen gewacht, met uiterste concentratie; de lang
verwachte reizigers komen thuis.
Op het laatste stuk zullen hun benen ze niet meer kunnen dragen,
hulpposten staan in dozijnen klaar. De grootste inspanning der
eeuwen wordt geleverd.
En de aarde vaart er wel bij.. |
 |
|
|
