|
|
Opgetekend:
30 december 2004...
Naar aanleiding van de zeebeving op 26 december in Azië.
Plotseling overvallen op de grote levensweg.
Het water steeg, de
mens ging onder.
Totaal ontredderd, verrast door de natuur, mens en
dier verzwolgen.
Waar bent u nu, grote schepper, als dit zomaar kan gebeuren..?,
zijn de woorden op ieders lippen.
Waarom mijn man, kind of hele familie..?
Waarom zoveel verdriet, eenzaamheid, en vooral die onmacht..?
Is dat dan ook een onderdeel van die levensweg?
Ja mijn kinderen, ook dit is een onderdeel van het grote zielenplan.
De kringloop die gepaard gaat met geboorte en dood.
Vele zielen mochten naar huis, voor de nabestaanden niet te
bevatten..
Het leven heeft voor een ieder een begin en een einde.
Karmisch wordt het bepaald hoe de mens sterft.
Heel de wereld wordt hierdoor opgeschrikt.
Het maakt de mensheid klein, krijgt hen op de knieën.
En toch bestaat het hele leven totaal uit liefde.
En beseft de mens bij deze rampen hoe kostbaar leven is.
Dat het leven ligt in de hand van 't allerhoogste.
Er is geen mens op de totale aarde
die dit kan beïnvloeden.
Petrus.
|
|
|
