|
|
Opgetekend:
31 oktober 2005..
De trein komt er aan met grote vaart.
De persoon naast de rails siddert.
Zou hij de moed hebben..
Flitsen dwarrelen door zijn hoofd.
Vooral de beelden uit zijn jeugd blijven hangen.
Maar het is nu zo uitzichtloos..
Zijn hoofd is zo verward. Hij weet niet meer hoe te leven. Waar
leidt dit allemaal naar toe..
|
Een engel is zeer dichtbij, zweeft boven de
ontredderde persoon en spreekt hem zachtjes toe:
'Het is toch altijd de moeite waard om het nog eens te
proberen.. Uit het leven stappen is zo uitzichtloos..
Jouw leven is immers nog niet ten einde.
En heb je wel eens gedacht aan allen die je achterlaat?
Hoe moeten die verder gaan?
Probeerde je daar wel mee te praten?'
De trein dendert voorbij met enorme snelheid.
De persoon staat nog steeds naast de rails.
Deze poging mislukt, misschien moet hij er nog maar eens over
denken. Hij is nu weer rustig en de engel gaat niet meer weg,
die houdt de wacht.. |
|
|
|
