|
|
Opgetekend:
17 november 2005..
Leven zonder einde.
Het leven liep af, de mens zo radeloos.
Hoe had men kunnen weten dat er leven is na de
dood..
Voor aardse begrippen een dóórgaan met leven.
Geestelijk gezien een nieuw leven, zonder ballast en
franje, maar wél een doorgaan zonder einde.
Loslaten doet zo'n pijn..
Een levensband kan zo hecht zijn.
Onverwachts een slopende ziekte en de zielen worden
van elkaar gescheiden.
Weg toekomstplannen, weg illusie..
Alleen een gapende pijn.
Zo pijnlijk om alleen op je benen te staan.
De levenslessen zijn dan dubbel hard.
Maar degene die achterblijft mag huilen, laat de
tranen maar stromen.
Met later een lach er doorheen, uitkijken naar een
weerzien..
Door dunne flarden gescheiden, de levende en de
overgegane mens. Heel vaak nog een nauw contact.
Want overgaan is absoluut géén einde..
Een bezorgde ziel. |
|
|
|
