|
|
Opgetekend:
28 november 2005..
 |
Een laatste schreeuw,
een vasthouden aan het afbrokkelende ijs,
een laatste blik naar boven,
een lichaam in
het ijskoude water.
Honderden gedachten door het hoofd..
Hoe had ik het anders kunnen doen..?
Was dit nu mijn hele leven..?
Heb ik het wel goed gedaan..?
En het ijs brokkelt verder af. Het lichaam raakt onderkoeld. Ik
kan het niet meer vasthouden..
|
Een witte stille figuur komt dichterbij.
Hij buigt zich over de ontredderde mens die in ware doodsangst
is..
'Kom maar mijn kind, laat maar los. Het koude water trekt je mee
naar de diepte. Vóór die tijd zal ik je helpen. Leg je handen in
de mijne, verbind je met mijn ziel. Vóórdat het water bezit van
je neemt, neem ik jouw ziel mee naar grote hoogten.
Jouw leven zit er op. Stijg maar op naar het grote licht en laat
de aardse verschrikkingen achter je. Alles gebeurt op de juiste
tijd..'
Een gids. |
|
|
