|
|
Opgetekend:
1 januari 2006..
Nasleep aardbeving Pakistan. (2)
Trillende vingers, een bevende mond. Een oud van verdriet
doorgroefd gelaat..
Een vrouw die zichtbaar oud is, opeens in het verdriet gestort.
Zonder enig teken vooraf..
De aarde schudde, de huizen stortten in. Niets meer om aan vast
te houden. Een misselijk makende geur van de dood, verdwaalde
lichaamsdelen.
Een schreeuw zonder woorden..
Waar zijn de kinderen gebleven..?
Waar stond haar huis..?
Wat is er met haar veilige stukje gebeurd..?
Zó was ze nog aan het poetsen, maakte de groente klaar van het
land. Een enorm trillen en alles was verdwenen..
Waarom, als er toch iets hogers bestaat, laat U de aarde zo
opschrikken..? En de mensheid zo lijden..?
Als er dan toch een hogere macht bestaat, geef deze overgebleven
zielen het inzicht om dit zware deel te verwerken.. |
|
|
