|
|
Opgetekend:
11 april 2007..
Een auto verongelukt, een klap, en dan
stilte..., doodse stilte...
Een man loopt te zoeken naar zijn vrouw.
Zij zaten toch samen in de auto..
Felle lichten op 't dashboard en een enorme klap, dát is wat hij
zich kan herinneren.
'Liefste, waar ben je..?
Alles is zo grijs en nevelig, en ik zie jou helemaal niet meer.
Probeer mij eens antwoord te geven..'
Wat doen mijn benen raar. Het lijkt wel alsof ik ze niet meer
voel. En waarom zeggen de mensen niets tegen mij. Horen ze mij
wel..?
Wat komt er nu op mij af? Wie is die schitterende witte
figuur..?
Hé, heb jij mijn vrouw soms gezien?
Zij heeft zulk mooi blond haar..
Ja lieve man, loop maar met mij mee, dan kan ik je wat
uitleggen. Jouw vrouw, waar jij zo van houd, hebben wij al
meegenomen.
Vóórdat de auto crashte en tegen die vrachtwagen botste hebben
wij de ziel van jouw vrouw al opgehaald. Toen de auto
explodeerde hing zij er al boven.
Jouw benen zijn er af door het ongeluk en jouw lichaam is
verminkt. Maar heb vertrouwen in ons, dan brengen wij jou naar
het licht. Daar hinderen geen lichamelijke gebreken.
Geef mij jouw handen en laat je leiden. Dan ga je door de tunnel
mee. De Vader staat daar te wachten en verenigt jou met je innig
geliefde vrouw. Dan mag jullie liefde verder bloeien en
gezamenlijk de lessen leren. Jullie aardse leven zit er op. Zij
wachtte op jou en geestelijk zullen jullie groeien.. |
|
|
|
