Het Rozenpad
Een mens zo alleen,
zoekend naar de weg.
Zó moe gestreden,
met moeite de weg gevonden..
Eens liepen wij samen, zó abrupt verbroken. Jouw ziel aan gene
zijde, en de ander bleef alleen over.
Vol met liefde in het hart, kijkend naar de horizon. Wachtend op
een teken dat je niet alles alleen hoeft te doen.
Een engel fladdert er tussen..
Brengt de liefelijke boodschappen over. Loop maar lieve mens, de
weg is moeilijk maar niet onbegaanbaar.
Volg mijn pad, het is bezaaid met rozenblaadjes. Je wordt
omringt door mooie kleuren en eens zijn wij weer samen.. |
 |
