|
|
Opgetekend:
9 juli 2007..
Het verlies en de pijn bij het loslaten van een kind.
Opgedragen aan goede vrienden.
Sterre
Een klein wezentje, o zo teer..
Weggekropen bij de moeder, zo klein, nog niet te zien. Het
lichaam gaf de bescherming voor de grote ziel die deze tocht had
gemaakt.
Even maar naar de aarde, dan zat de taak er al weer op. Wat een
grote taak voor de ouders om ook zo'n kleine ziel weer los te
laten.
Ieder leven is zo kostbaar, wordt toch naar verlangd. Ook al
zijn de omstandigheden niet optimaal, deze ziel hoefde niet
geboren te worden.
Opgenomen, terug naar de sterren.
In de geest noemt men jou 'Sterre', klein mensenkind. Voor jou
een plaats hoog bij de Vader, omringd door tranen van puur goud.
Dank hiervoor..
|
|
|
