|
|
Opgetekend:
13 juni 2010..
| |
Wie droogt de tranen als je kind bij je wordt
weggehaald. Wie begrijpt de onmacht als je met lege handen
blijft staan.
Wie droogt de tranen bij een noodlottig ongeluk. En wie kan het
begrijpen dat het noodlot zo toesloeg.
Wie is de mens die dan kan blijven staan, als datgene wat leefde onder je hart door een foute
manoeuvre
nooit meer thuis komt.
Wie is dan die persoon die kan schreeuwen en huilen. Maar vooral
vol overgave aan het grote verdriet.
Dat is de mens, die na lange tijd kan loslaten en begrijpt dat
het liefste in het leven niet meer hier is.
En de sirenes loeien, de lichamen worden afgevoerd. Jonge
mensen, weg van deze wereld. De achtergeblevenen huilen.
De Grote Vader wacht,
de zielen op weg naar huis... |
|
|
|
