|
|
Opgetekend 29 januari 2003...
Recht en onrecht,
twee zaken waar de wereld mee blijft strijden.
Diep in de kern heeft een mens de wetenschap
dat men niet onnodig mag laten lijden.
De lijnen uitzetten,
ingrijpen daar waar nodig is.
Maar durft men dan de belangen te scheiden,
of is het de ego verrijking die mensen straks laat lijden..
Duistere machten, onhandelbare leiders
mogen best tot inkeer worden gebracht.
Maar verliest men in deze niet de sociale aspecten,
en gaat het alleen om de macht..
Twee donkere koningen, samen op één spel.
Haat wordt tentoongespreid.
Is dat nu geen machtsstrijd geworden,
waar men in wegglijdt..
 De wereld zal zeker wegglijden,
rokend uit de as.
Later misschien zal men zich afvragen
of dit de juiste instelling was.
Waar blijft dan de liefde,
het samengaan van mens tot mens.
Als positieve energieën samengaan
komt het nooit op zo'n machtsstrijd aan.
Of wil de mens tot het uiterste gaan,
en bewust mee laten leiden.
Dan zal men straks versteld staan
hoe de mensheid dan moet lijden.
De aarde zal donkere luchten vertonen, het bloed zal op de straten stromen.
Mensen zullen op vreemde wijze sterven,
een vooruitzicht wat men niet kan bevatten.
Een oorlog, in de kern opgestart
om een land de regels te leren,
zal veel haat bij volkeren ontketenen.
En de haat zal tegen ons keren..
Als dit de weg is die de mens wil gaan,
dan moet men maar gestadig doorgaan.
Dan is het de les die men wil leren,
en zal men later op zijn schreden terugkeren.
God vraagt de mens
naar zijn eer en geweten te werk te gaan.
Wij zijn nu in het nulpunt terecht gekomen,
er breken zware tijden aan.
De keus ligt bij een ieder,
wil men het nog op tijd keren.
Dan zal men gezamenlijk moeten bidden,
er valt nog veel te leren.. |
|
|
