|
|
Opgetekend:
31 mei 2006..
Als een bolster, zo strak zat het. Maar het
springt open. Vele tranen op het kussen, een stil ingehouden
verdriet..
Altijd een lieve, stralende buitenkant maar een angstig
verwrongen hart vol onrust en verdriet. Een trillende meter die
niet tot rust kon komen.
Het bolster barst open. De blanke pit ligt te schitteren. Zó
blank, zó teer, bang het daglicht te aanschouwen. En zij die er
omheen lopen zien een mens die uiteindelijk haar weg vind,
volledig in het gevoel terecht komend.
Weg met die tranen, er is zoveel liefde om je heen. Koester het
nieuwe blije gedeelte, dan lossen oude problemen voorgoed op.
Een blanke pit in een ruw bolster, eeuwen verstopt gezeten. Nu
ontwaakt om de liefde te mogen verspreiden voor allen.
En de pit hoeft niet opgepoetst te worden, hij straalt..! |
|
|
