|
|
Opgetekend:
19 september 2006..
Een stemmetje in het hoofd,
Een arm die zo zwaar wordt..
Een vel papier ligt klaar om al die schone woorden op te
schrijven.
Zóvelen staan er klaar om eindelijk hun verhaal te mogen doen.
Van grote hoogten wordt er zorgzaam op de wereld gelet.
De aardse mensen met hun grote idealen, torsen dagelijks hun
zware jas, vol met emoties en pijnen.
Soms te zwaar om te hanteren.
Aan gene zijde is er licht, maar vooral begrip en liefde. Een
ongekende dankbaarheid om te mogen vertoeven in rust.
Soms wel wat onrust over de aarde, die men met moeite heeft
verlaten. En vooral de liefhebbende achterblijvende die men als
schrijnende ziel heeft losgelaten.
Wat fijn om dan een doorgang te hebben, om die bijzondere
woorden te kunnen neerzetten.
Lief medium, blijf voor ons open staan.
De nood in de wereld is hoog..
Elias. |
|
|
