|
|
Opgetekend:
11 september 2007..
| |
'Voor een zieke'
Laat mij jou nu helpen, lieve kind, jouw leven is zó zwaar. Wij
hebben zo lang aan jouw zijlijn gestaan, maar keer op keer wees
je ons af.
Je wilde alles zelf doen, zelf regeren. Maar jouw eigen koers
bestond niet meer. Door al die zware stukken in jouw leven
hebben wij de regie maar in handen genomen.
Jouw lichaam, wat men hoort te verzorgen, is nu als een
ingevallen huis. Je wist dat je er beter voor moest waken, maar
je hebt die functies laten verzaken.
En liefde voor je lichaam is liefde voor de Heer, Hij heeft je
immers volwaardig geschapen. Geestelijk legde hij jou suggesties
in, die je weggooide en onvoldaan ging slapen.
Waar was je nu, mijn kind..?
Waarom wilde je niet vechten..?
Wij weten dat je niet voor het gemakkelijkste deel bent gegaan,
maar vechten voor leven dat liet je gaan.
Het grootste deel in je leven bestond uit zaken te keren. Wij
hebben je zó lang geprobeerd die les te leren. Ooit zul je in
het huis van de Vader mogen verblijven, en zul je het volledige
inzicht krijgen.
Hou vol mijn kind, ook al zijn er veel pijnen. De hulp van allen
is groot. Oók al kunnen wij jouw zon moeilijk laten schijnen,
dat kan pas in de eeuwige dood.
Dan zal 't grijze in kleuren veranderen gaan, en breken er
andere tijden aan. Een regenboog is op jouw pad gezet en een
engel die jou kan ondersteunen. Geloof me, er is nog nooit zo
goed op jou gelet.. |
|
|
|
