|
|
Opgetekend: 14 oktober 2002...
Duizenden sterren twinkelen, de definitieve weg naar huis.
De afdrukken in de sneeuw brengen u naar maagdelijke oorden.
De tonen der klanken van zoetgevooisde harmonische tonen.
Een intense hartentoon wijst de weg naar het binnenste der aarde.
De vonk die loskwam staat als een wijzer in het heelal.
De elementen tonen hun kracht en stralen hun licht op de mens.
De steen bestond uit gescheiden delen, oerkracht heeft hen doen scheiden.
Na lange omzwervingen vinden zij de weg naar huis.
Een bundeling van krachten.
Een liefde zo zuiver dat het de mooiste bloemen doet groeien
op Gods aarderijk.
Een geestelijke bruiloft, de kandelaars zijn ontstoken.
De aarde heeft weer zijn hoop hervat door de vonk van deze mensenkinderen.
De bruidstooi, in zuiverheid ontworpen, tooit straks het stralende gelaat.
De bruidegom, de ridder vol van trots, flankeert zijn maagdelijke bruid.
En bij het krieken der morgen zal de heuvel glooien.
Een zuivere eenheid, zoals zelden zal voorkomen.
En de klokken zullen luiden.
Een verbintenis zoals in de sferen, de aarde en het hemelrijk zullen zich verbinden.
De vrucht der aarde zal opgroeien tot gelukzaligheid der mensheid.
De dag waar u allen op wachtte staat nu voor u klaar.
Het witte kleed ligt ten ruste, het zilveren voor de voltooiing, en het gouden kleed voor de totale bezieling.
Zo spreekt God. |
|
 |
|
|
