|
|
Opgetekend:
2 mei 2006..
De zieledelen zijn van slag, ze zijn letterlijk
de koers kwijt. Vele jaren leefden zij op de automatische piloot
en de weg werd hun gewezen.
Het vertrouwen in de totale onderneming was groot, vastberaden
om de eindsprint te halen. Nu zijn ze op een punt aangeland
waarin alle aanwijzingen zijn weggevallen.
Het is stil om hen heen. Ze zijn volledig in hun middelpunt
terechtgekomen. Geen enkele gids of engel kan hen meer bereiken.
Nu draait het in deze om het volledige vertrouwen.
Samen lopen en tóch alleen. Beide de nodige blokkades. Gesterkt
dat de ander een gelijksoortig pad loopt houdt hen op de been.
Met de neus tegen de deur, die open zal gaan als men het totaal
niet verwacht. Een poel van emoties vóór hen, die men
zelfstandig moet doorvaren.
Twijfels over de wederhelft of zijn of haar pad ook zo duidelijk
is. Van één ding verzekerd; zonder inmenging of hulp van het
hogere kan men het alléén niet afronden..
De zieledelen zijn van slag, maar vastberadener dan ooit. De
testen zijn begonnen. Nu wordt volledig uithoudingsvermogen
gevraagd. En of de totale tocht zal slagen, dáár hoeft men niet
over na te denken. Wat vast ligt in het leven, ligt straks
verankerd in uw hart.. |
|
|
|
